Дзёньнік Насты Палажанкі

 ЗЬМІЦЕР ДАШКЕВІЧ НА СВАБОДЗЕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
МЫ ХУТКА ЯГО ЗМОЖАМ ПАБАЧЫЦЬ І, НАРЭШЦЕ, АБНЯЦЬ ЗМАГАРА БЕЛАРУСІ!!!

УСЁ, РЭЖЫМ, ХАВАЙСЯ Ў БУЛЬБУ!!!!

 Я ганаруся ІП у нашае краіне!!! Усё ж такі не перавяліся мужчыны....;-)

Супэр. Малайцы!

Калі палічыць што аніякай талковай падрыхтоўкі, у адрозненні ад ЭўрамегаМаршу, МоцСоцМаршу, тады гэта сапраўды здорава!..

Малайцы. Чытала пра тату Шылаў... Сябры, трымайся! Сям'я the best!..

Яшчэ б такіх некалькі і........................рухнула б.

Пачытала свае сяброўскія ЖЧ. Людзей, якіх я люблю і  вельмі паважаю... Хто куды толькі ні кідаецца, з крайнасці ў крайнасць... Даражэнькія мае. Вашыя гучныя словы пра хрысціянства, то добра, то міла... Але калі б усё было так, у якіх вы марах самі пра сябе знаходзіцеся. Бо не думаю я, што хтосьці з вас, мае харошыя, выконваеце усе царкоўныя пастулаты. І Некаторыя, хаця б мінімальныя каштоўнасці і каноны вашага сэрца!

 Але я люблю вас такімі, якімі вы ёсць... І чакаю, калі пройдзе час і знікнуць шматлікія пафасныя, гучныя словы,а  замест ім прыдзе любоў і адчуванне шчырасці вашых пачуццяў.

Шчасце знаходзіцца ўнутры самаго чалавека, вучыў нас Піфагор, калісьці даўным-даўно... Шчасце – ёсць стан нашай душы, а не вынік нейкім дзеянням і пошукаў.  Яно не мае першапачатковай прычыны. Дакладней, не павінна мець менавіта ў нашым разуменні. І толькі мы самі можам кантраляваць гэты стан шчасця... І ствараць для сябе, а галоўнае, для іншых.  Я думаю кожны з нас па свойму прыйдзе да гэтага. І як бы мне не распавядаў таварышч Х.З. Ісціна – у кожнага свая ;-)

 

Але кожны з вас мне падабаецца такімі, якімі вы ёсць. І афігенна адзін на аднаго не падобнымі J

Хех.

Шчыра віншую ўсіх з Новым 2008 Годам!

Зычу,  каб у 2008 годзе ўсе вашыя мары сталі рэальным жыццём! Няхай шчасцем, верай і любоўю напоўніцца сэрца!  Няхай кожны ваш крок будзе натхнёны непахіснай верай вашай душы!
Не забывайцеся на моц нашых сардэц дзеля паляпшэння нашага жыцця!

Гэты год юбілейны для Беларускай Народнай Рэспублікі!

Сябры,  дык давайце імкнуцца  ў гэтым годзе паказаць, хто гаспадар на нашай беларускай зямлі! 

ЖЫВЕ БЕЛАРУСЬ!

З НОВЫМ ГОДАМ, СЯБРЫ!

ЧАЛАВЕК ГОДУ - МАЛАДАФРОНТАВЕЦ!

УРА-А-А-А-А :)

Дзякуй Нашай Ніве ;-)            
http://www.nn.by/index.php?c=ar&i=14010

За Нас і Пашу Севярынца!.. 

П.С.Узняцца да агульнага нам дапамагае асабістае. 
                                                                Сяргей Абламейка.

Усё ж такі адвыкла я вучыцца, вучыцца і вучыцца...:)
А тут прыходзіцца. Штодня нейкія курсы, заняткі, выкладчыкі... І ўсё дзеля таго каб вылеціць у першага ці другога курсу БДУ, куды я збіраюся навастрыць свой нос..:)

Але будзе, што будзе. :)

Я вырашыла даказаць сабе, што справа і дзейнасць - дзйнасцю, а вучоба - вучобаю. 
Хачу паспрабаваць, як мінімум даказаць сабе, што можна спалучаць і размяжоўваць гэтыя рэчы. Атрымоўваецца пакуль кепска, але ж ёсць да чаго імкнуцца :)

А ўвогуле пішу з адчуваннем хуткага свята.... Хутка ж святы :)

Каляды.....ммм.... Знайсці б яшчэ жаданні ды сілы, каб расправіцца з гэтымі святамі .... Адсвяткаваць, а не адкласці да лепшых часоў, лепшага Году...

Усе грошы сусвету дзеля гэтага чалавека!!!

Штраф...да які там :)

Няўжо мы хутка пабачымся...)
Здорава...:)
Я шчасліва :)
Не хапае яшчэ толькі ўпэўненнасці ў заўтраўшнім дні адносна Артура Фінькевіча..

Усім прывет!

Я зноў тут :)

Я, на жаль, вас нікога не бачу, але мне прыемна разумець, што вы дзесьці ўсе побач. :)

Але чым далей ад нашых вачэй, тым бліжэй да нашага сэрца!

Так што ВІТАЮ ВАС, СПАДАРЫ, НА ЗНОЎ-ТАКІ ВОЛЬНАЙ ПРАСТОРЫ :)

Хачу папрасіць прабачэнне за тое, што знікла. Трохі збіралася з думкамі. Да і за вучобу трошкі
ўзялася.
Хачу папрасіць прабачэння перад усімі сябрамі Маладога фронту за тое, што  пакінула шэрагі любай арганізацыі з-за даволі канкрэтных праблемаў і канфліктаў.
Павернуся абавязкова, бо не бачу ўжо свайго існавання без Мф, але толькі па вяртанню сапраўднага лідара Маладога Фронту  Зьмітра Дашкевіча. Не магу сказаць нічога падрабязнага, але
не прыемлю хлусню, не шчырасць, паказушнасць у асобе, знявагу і агрэсію.
Прабачце, калі ласка.
Ні на крок ні атыйду. Увесь час буду побач. Якая была, такая і засталася.

Разумею, што гэта не самы лепшы учынак у маім жыцці і вельмі ад таго пакутваю, але прыняла рашэнне.

Калі хтосьці будзе гэта чытаць і мець размову з Паўлам Севярынцам перадайце яму маю вялікую ўдзячнасць і вялікае прабачэнне.

Праца шла добра, калі б не міліцыі. Ну, што ім у Нясвіжы уночы не спіцца. Затрымалі без тлумачэнняў а першай ночы. Растаскалі па кабінэтах. Я, як звычайна, адмовілася даваць хоць нейкія тлумачэнні, таму, як самая "разумная", сядзела адна ў дзяжурцы і глядзела на тых, каго цягам двух гадзінаў прыводзілі, па якіх пытаннях тэлефанавалі. Жудасна. Гарадок маленькі, а  за ноч столькі ўсяго здарылася!  Дзесьці пад тры гадзіны мы зноў сядзелі разам, 4 чалавекі, у актавай залі... Спалі на крэслах... Толькі аб 10-11 раніцы даведаліся, што "хуліганілі"... Вось жа.. У панядзелак зноў у Нясвіж. Толькі ўжо ў суд.

А надпісам  "Беларусь - гэта сьвятое"  ў пратаколе, як напісана, абразілі грамадзтва... Дарэчы, прыгожа атрымалася. Не балонамі рабілася...Надпіс вялікі. Бачны з мосту калі ідеш у Замак... Можа ў панядзелак яшчэ зраблю фатаздымак? :)

Божа мой, 4 верасня зноў новы суд... Суд над кіраўніцай Нясвіжскага Маладога Фронту Настай Азаркай... За што? Пытанне не актуальнае. Жах.
Дзяўчына па адукацыі настаўніца першапачатковых класаў... а з-за сваёй палітычнай дзейнасці працуе на зводзе, бо страціла магчымасць пры гэтай уладзе вучыць дзетак.

А Наста, дарэчы, піша класныя вершы... Адзін з іх:

МОЙ НЯСЬВІЖ

 

Ціхае надвор’е. Позьні вечар

Горад сьпіць, накінуўшы на плечы

Маладосьці зорныя напевы.

Нерухомай вартай дрэмлюць дрэвы.

Дзіўнай казкай успаміны ажываюць

І ў сэрца ціхі смутак навяваюць

Ад пачуцьця страчаных часоў,

Што вяртаюцца празь летапіс вякоў.

Грознай высьсю замак Радзівілаў,

Як адметак стакражытнай сілы,

Чорнай постацьцю ў шэрані туману,

Бы містычны вобраз з соннага падману.

Купалы касьцёлу з крыжам залацістым

Над зямлёю чорнай ў прыцемках імглістых,

Як бязмоўны сьведка дзявочага болю,

Што знайшла ў парку вечну сабе волю.

Дуб з сасною разам сьветачам каханьня

Праз гады ў абдымках веры, спадзяваньня

Выстаяўшы войны, буралом, завеі,

Нясуць людзям радасьць, на любоў надзею.

Гэта ўсё Нясьвіж мой, любы, родны горад,

Дзе жыла я ў шчасьці і пазнала гора,

Дзе прайшло дзяцінства казкаю наіўнай,

Дзе я паддалася веснавым парывам.

Гэта ўсё Нясьвіж мой, горад Беларусі,

Дзе жыве сям’я мая, дзе я каранюся,

Дзе сустрэла першае сьвелае каханьне,

Дзе спаткала першае жорсткае растаньне.

ДЫК БУДЗЕМ ЖА САЛІДАРНЫМІ!
4 ВЕРАСНЯ А 10 ГАДЗІНЕ Ў НЯСВІЖСКІМ Р-НЫМ СУДЗЕ НОВАЯ ПАЛІТЫЧНАЯ РАСПРАВА!

Хех...Ну, што сябры? Па жыцці трэба закаляцца! Новы лозунг на святкаванні Дня бітвы пад Воршай 8 -га  верасня  2007 году (тры гады як я у МФ)!!!
Можа хопіць супэровае, нацыянальнае свята пераўтвараць у звычайную п'янку?..
Наш адказ менавіта ў гэты дзень, дзеля славы нашых продкаў, дзеля славы нашай агульнае перамогі:



ХТО П'Е - ТОЙ МАСКАЛЬ!



 

Зварот надрукаваны ў газэце "Наша Ніва". Спадарства, калі ласка перадрукуйце ў свае дзёньнікі, каб інфармацыю ўбачыла як мага большая колькасьць людзей. Ня будзьма абыякавымі!
------------------------------------------

Нас вельмі непакоіць той факт, што ў нашай краіне працягваецца неаб’яўленая вайна супраць моладдзі — самых актыўных прыхільнікаў дэмакратычных пераменаў, адважных змагароў за нацыянальнае адраджэнне.

За акрэсленную грамадскую пазіцыю і ўдзел у акцыях салідарнасці юнакоў кожны тыдзень затрымліваюць, цягаюць па пастарунках, судзяць па сфальсіфікаваных пратаколах за «нецэнзурную лаянку» або дробнае хуліганства.

Самых светлых, адукаваных і таленавітых юнакоў і дзяўчат выключаюць з універсітэтаў, падвяргаюць вобшукам, кідаюць у турмы. Супрацоўнікі Камітэта дзяржбяспекі ўрываюцца ў прыватныя кватэры, робяць вобшукі, пераследуюць на вуліцы, праслухоўваюць тэлефонныя размовы, дапытваюць моладзь у навучальных установах, аказваюць псіхалагічны ціск, пераследуюць бацькоў актывістаў і звальняюць іх з працы.

За масавыя акцыі з нацыянальнымі сцягамі, нашэнне нацыянальнай сімволікі, імкненне размаўляць на роднай мове моладзь пераследуюць і караюць па месцы навучання, не дапускаюць да іспытаў, выганяюць з інтэрнатаў.

Моладзевыя лідэры Зміцер Дашкевіч, Артур Фінькевіч знаходзяцца ў зняволенні. Рэжым пераследуе нават непаўнагадовых, сярод якіх Анастасся Палажанка і Іван Шыла. На працягу мінулых тыдняў ў Менску былі арыштаваныя 15 юнакоў.

Зноў за кратамі апнуліся Павал Севярынец, Аляксей Шэін, Зміцер Хведарук.

На 15, 10 і 7 сутак зняволення на Акрэсціна асуджаны — Аляксей Шыдлоўскі, Аляксандр Чарнышоў, Валянцін Сакалоўскі, Уладзімір Сяргееў, Кірыл Мацкевіч, Сяргей Клюеў.

Моладзевым арганізацыям «Малады Фронт» і «Маладая грамада» адмоўлена ў рэгістрацыі.

КДБ робіць новы напад на «Малады фронт». У суд перададзена справа салігорскага маладафронтаўца Івана Шылы. Івану — 16 гадоў, ён з’яўляецца вучнем сярэдняй школы. У мінулым годдзе ён разам з сябрамі прымаў удзел у галадоўцы пратэсту.

Паўторная крымінальная справа заведзена на Анастассю Азарку, Нясвіжскую актывістку. Дзяўчына, якая скончыла педагагічны каледж, любіць беларускую мову, літаратуру, захапляецца паэзіяй, не можа ўладкавацца на працу. Ёй прыходзіцца перабівацца на часовых заробках. Яе ўвесь час трымаюць пад кантролем органы міліцыі, ходзяць за ёй следам, прыцягваюць да адказнасці, як толькі ў горадзе з’яўляюцца ўлёткі апазіцыйнага характару. Дома ў Насты некалькі разоў адбываліся ператрусы. Зараз Наста зноў находзіцца пад крымінальнай справай. Анастасся Азарка ў «Маладым Фронце» ужо 10 год. Яе дзядуля з бабуляй сядзелі ў сталінскіх лагерах і там пазнаёміліся з беларускімі патрыётамі. Наста ўдзельнічала ў шматлікіх акцыях, дапамагала ў падрыхтоўцы выдання кнігі П. Севярынца «Нацыянальная ідэя».

Пад крымінальнай справай знаходзіцца Баранавіцкі актывіст «Маладога Фронту « 18‑гадовы Яраслаў Грышчэня. Пасля заканчэння базавай школы ён займаўся ў будаўнічым вучылішчы. Далучыўся да актыўнай дзейнасці «Маладога фронту», на працягу 4 гадоў браў удзел у працы Баранавіцкай філіі моладзевай арганізацыі. Быў на Майдане ў час украінскіх выбарах у 2004 годдзе. За гэта быў выключаны з навучальнай установы, перавёўся ў мастацка‑рэстаўрацыйнае вучылішча. Прымаў удзел у выбарчай кампаніі і намётавым мястэчку ў 2006 годдзе, пасля гэтага быў зноў выключаны з вучобы. У 2007 годдзе на рашучага і моцнага маладафронтаўца заведзена крымінальная справа.У лютым пасля ператруса на кватэры актывіста ў яго быў канфіскаваны кампьютар.

Хлопцы і дзяўчаты не могуць спакойна сядзець дома пакуль дыктатура вядзе наступ на правы грамадзян. Яны ладзяць акцыі пратэсту, развешваюць сцягі і партрэты палітвязняў, наносяць палітычныя графіці, рызыкуючы страціць вучобу і працу.

Мы заклікаем усіх свядомых грамадзян падняцца ў абарону моладзі, якая ідзе ў авангардзе змагання.

Мы патрабуем спыніць пераслед грамадскі актыўнай моладзі!

Не — новым судам над маладафронтаўцамі!

Не — расправам над непаўнагадовымі юнакамі!

Не —пераследу маладых патрыётак!

Мілінкевіч А. У.палітык
Вячорка В.Р. палітык
Статкевіч М. В. палітык.
Содаль У. І. літаратуразнаўца
Барадулін Р.І. народны паэт Беларусі,
Якавенка В. Ц. пісьменнік.
Скрабец С.М. былы палітвязень
Сабіла Э.К. былы рэпрэсаваны пастар
Дранчук Ц.В. былы палітвязень.
Каспяровіч З.А. былы палітвязень
Браніцкая Э. В. былая палітзняволеная
Кулей І.Ф. грамадскі дзеяч
Міхалевіч А.А. палітык
Мазынскі В.Я. рэжысер,
.Ваніна Т. журналістка
Севярынец Т.Я. маці палітзняволенага
Гарэцкая Э.І маці рэпрэсаванага
Кароль А.П. маці рэпрэсаванага
Салаўева А. Г.
Кандрашэвіч А. А.
Косенок Л.С.
Цярэшкава Е А.
Кавалева І.В.
Шутава В. В.
Шычко В. І.
Карповіч Я.

Дзіўна. Вось зусім прайшоў той час, калі Д.Н. падавалася нейкім казачным, святочным днём...
Зараз зусім усё па-іншаму.  Не асабліва люблю гэты дзень. Не разумею, чаму каб рабіць прыемнае, каб казаць добрыя словы, каб рабіць падарункі, трэба чакаць гэтага дня ў годзе... Таму я ўвесь час больш любіла нацыянальныя святы, бо яны не падаваліся мне такімі пустымі, як асабістыя. 
Хаця, канешне, усё і заўсёды вельмі прыемна... проста чаму б так не штодня?.. :) Знайшлі нагоду...

А гэта толькі 17.
Рана пачынаюць людзі сталець..

Колькі затрыманняў за тыдзень. На Акрэсціна пасадзілі 18 чалавек. Хм... Няўжо новае кіраўніцтва КДБ паказвае зубкі?..

Сёння насіла Зьм. Хведаруку воду ды кнігі, якія ён прасіў. На выхадзе з дзяжурцы, дзе прымаюць перадачы, пачала гучна размаўляць нібыта па мабільным адным, на другім уключыла на ўсю гучнасць "Магутны Божа", каб Зьміцер пачуў і была магчымасць памахаць ручкай і трохі абмоўвіцца славечкам. А тут! Я трохі перастаралася, напэўна, бо як павылазіла шмат нашых! Cтолькі знаёмых і незнаёмых твараў, якія вельмі гучна штосьці пачалі крычаць у адзін момант, штосьці запытвацца з розных паверхаў, перадаваць ад суседаў прывітанне, я так дакладна нікога і не пачула! Менты, пачуўшы столькі шуму, панабягалі, падумалі, што бунт, і вывелі мяне з Акрэсціна з крыкамі ды словамі: "Падумаеш, 15 сутак, пасядзець спакойна не могуць!"  

Думаю, надоўга мне туды дарогу не відаць... Ну, год дык гэта дакладна.
А Зьмітра я толькі пабачыла, у самым дальнім куточку на трэцім паверсе... Паразмаўляць падавалася ўжо немагчымым.

Не так даўно сустрэла на Сядзібе БНФ маладога чалавека, які ўчас крымінальнай справы, учас допыту, на пытанне пра нашу дзейнасць і абавязкі распавеў ўсё што ведаў, усе што надумаў сам, карацей здаў па полнае праграме. Калі звычайны допыт чалавека пры стандартных словах "ня ведаю, ня памятаю, адмаўляюся адказваць", чытаеш на староначку, максімум 2, бо пытанняў, сапраўды шмат, дык яго допыт можна было як мемуар чытаць!.. Складалася ўражанне, што ён атрымліваў асалоду ад таго, што распавядае таварышчу следчаму. Дык вось і пры раптоўнай сустрэчы хацела яму вельмі "падзякваць", але побач былі тыя людзі, пры якіх гэта было б вельмі няўмесна... Ён нечаканна з'явіўся і хуценька знік... Але мне хапіла павітацца і паглядзець яму ў вочы... Спіты твар... Згаслыя вочы... Я гэтага чалавека бачыла зрэдку, але ні разу ў жыцці не бачыла яго цвярозым, хоць трошкі да пад півам.. герой. Брыдка.

Гэты чалавек раней (гады 2-3 таму) з'яўляюся кіраўніком Жлобінскай філіі Маладога Фронту.
Зараз ён кіраўнік МБНФ ці БНФ... не важна.
Клічуць яго Эдвард Зелянкоў.
Ведайце, з кім працуеце...

Схаділа на гэты фільм... Нібыта гучны, нібыта шмат на яго было спадзяванняў...
Нэрвовы і ня вельмі цікавы.
Не раю.

Знайшоўся вольны дзянёчак, а тут такое надвор'е! Зусім не парадак... У жыцці нічога новага няма, нават і напісаць няма пра што!.. Зараз жыву думкамі аб вучобе. Куды падацца ў наступным годзе? Хочыцца вучыцца тут, але ж, напэўна, шмат каму ня хочыцца, каб я тут вучылася... І калі мне ўсё ж такі дадуць магчымасць паступіць ці не вылячу лі пасля першага-другога курсу?.. З'язжаць не хачу... А завочная адукацыя - не адукацыя. Вось і разважаю.
Настрой з-за надвор'я не самы лепшы, але і з такім жыць можна. Ня трэба, але можна. Затое такія вечары добра перажываюцца з добрай кнігай :)

Непагодны вечар. Сумна, дружа, мусі?
Каб не разважыць смутак, ціха запяваю:
-Ой, ляцелі гусі ды з-пад Белай Русі,
скалацілі воду ціхага Дунаю.

Ёсць любоў на свеце, здрада і расстанне;
Шмат яўчэ чаго нам прыйдзецца зазнаці...
Усё мацней пяю я аб чыімсь каханні,
І тугі ў спеве болей не схаваці.
Максім Багдановіч

Не, ну хто прыдумаў вакацыі? Так хоць палову дні можна было ў школцы адпачыць... А так справы, справы, справы... Ну, нічога! Справімся як-небудзь!
Толькі пабачыла фота з Купалля ў Горадні. Так міла :)
Мне там вельмі спадабалася, зараз бы махнула яшчэ і на 6-7 куды-небудзь. Толькі куды?.. Шкада, што здароўе трошкі падкасіла... Але ж усё павінна быць добра.
А Купалле, сапраўды, атрымалася вельмі класным, шкада, што занадта халодным і мокрым, але і з гэтым мы справіліся! 
А пасля гэтае нібыта Дзень Незалежнасці, дзе некаторыя з маладафронтаўцаў наведалі Артура Фінькевіча, а некаторыя сядзелі дома, пад коўдрай, каб не бачыць гэтых жудасных малюнкаў..

 

28 чэрвеня 2007 году спаўняецца 65 год з дня смерці Янкі Купалы...
Ён з'ўляецца вечнае каштоўнасцю Беларусі. Вялікі пясняр беларускага народа, прарок нацыянальнага адраджэння і, не пабаюся словаў, стваральнік нацыі.

"ЖЫЎ БЕЛАРУС І БУДЗЕ ЖЫЦЬ!" 
                                                                            Янка Купала